Na 8 jaar ontmoeting met Algerijnse jongeren uit 2002
In het kader van 400 jaar betrekkingen Nederland- Algerije vond op 30 juli een bijeenkomst plaats in hotel Keyser te Breda. De bijeenkomst was georganiseerd door de heer Oularbi, die in 2002 een groep Algerijnse jongeren naar Breda liet komen, wat de aanleiding was voor de oprichting van Stichting Keyserkinderen in 2005.
Het was een grote verrassing om daar volwassenen te ontmoeten die als tiener van 12 tot 14 jaar toen in Breda zijn geweest. Mooi om te horen dat zij het verblijf in Breda ervaren hebben als een stimulans voor de toekomst, waardoor ze op de universiteit beland zijn.
Ineke Kuijpers van Keyserkinderen schrijft hierover het volgende:
Op vrijdag 30 juli krijgen we het verzoek om op de receptie bij Monsieur Oularbi te komen, in het kader van 400 jaar betrekkingen Nederland- Algerije. We zijn dan druk in de weer om de Geershof in orde te maken voor het verblijf van onze Roemeense gasten, zoals keuken inruimen, bedden dekken enz., wat altijd even heel hectisch is.
We zijn dan ook niet meteen erg enthousiast, maar samen met Puck besluit ik om toch maar even ons gezicht te laten zien.
Aangekomen bij hotel Keyser zien we hoe prachtig de gasten zijn gekleed en we voelen ons niet helemaal op ons gemak in onze spijkerbroek. Dit verandert al snel als we spontaan worden omhelst door de altijd breed lachende Oularbi.
Een groepje jonge mensen komt op ons af en we beginnen een gesprek in het Frans. Zij herkennen ons van hun vakantie in 2002 en zij beschrijven de Geershof zoals het in hun herinnering was, een groot huis met stenen trappen en een groot grasveld erachter. Ze vertellen over de keer dat ze bij de ponyclub in Prinsenbeek waren en over het feest van Hany, kortom hoe ze als kind van 12/13/14 jaar genoten hebben van hun verblijf hier.
Zij zijn nu jonge volwassenen, die studeren of hun studie al afgerond hebben, met een open blik naar de wereld en een warme belangstelling naar de mensen om hun heen. Een van hun maakt de opmerking “mede dankzij de balpen, die ik van jullie (Stichting Keyserkinderen) heb gekregen, heb ik mijn bull gehaald op de universiteit”.
We hebben niet de illusie, dat we door die ene vakantie, die we onze Keyserkinderen bieden, hun hele leven kunnen veranderen, maar we weten nu zeker dat het een positieve bijdrage vormt voor hun verdere, niet altijd even rooskleurige leven!
Met een dankbaar gevoel rijden we zo snel mogelijk terug naar de Geershof, waar de groep Roemeense kinderen ons wacht voor de volgende uitdaging. Dit is waar we het met z´n allen voor doen!
