Afghaans Nederlandse kinderen en hun ouders uit Oost- Brabant zijn in de zomer van 2009 te gast bij Stichting Keyserkinderen en logeren in Ulvenhout in de Geershof van 7 t/m 14 augustus.
Elke dag krijgen de gasten een verrassingsprogramma waarin hun eerder geformuleerde dromen worden gerealiseerd.
Vrijdag 7 augustus
Deze eerste dag gaan we met een stel vrijwilligers alle bedden opdekken, de ruimte feestelijk aankleden en zorgen dat er gebak is als ze aankomen! Alles gewoon gezellig maken en de laatste puntjes op de i zetten. Hedy, Bob, Jettie en Puck maken de bedden op. Ineke en Ine gaan de gasten voor dit jaar ophalen met de bus op hun huisadres in Oost-Brabant, zowel de Afghaanse Nederlanders, als twee vrijwilligers van Vluchtelingen werk Oost Brabant die hen tijdens de week begeleiden. Ondertussen zijn Han en Paul al aan het kokerellen voor de avondmaaltijd, het ruikt al erg lekker! Vandaag is het spaghetti Bolognaise en salade en een ijsje toe ( Gelukkkig hadden we Ton die de ijsjes nog tevoorschijn toverde bij een benzinepomp) Vandaag gewoon een dag acclamatiseren en kennis maken.
Daar zijn ze dan, thee en gebak en daarna kamers toewijzen. De kinderen gelijk spelen en de omgeving verkennen en uit leggen wat niet en wel kan. Gezellig kletsen en dan naar bed.
Zaterdag 8 augustus
Zaterdag naar Rotterdam, een tocht met de Spido en naar Diergaarde Blijdorp. Wat vonden ze het geweldig op de boot, sommigen hadden toch wel wat watervrees, want ze konden niet zwemmen. Maar de boot is groot en al snelde holde ze van de ene naar de andere railing en ondanks dat de kinderen elkaar niet kenden, speelden ze meteen met elkaar. Veel lachen en blije gezichten. Daarna naar de dierentuin, veel kinderen waren er nog nooit geweest en vooral de ouders keken hun ogen uit. Bijna allemaal waren ze nog nooit samen op vakantie geweest! Wat mooi dat aquarium en we hebben olifanten gezien! Mogen we ook nog even spelen in de speeltuin?
s' Avonds geinviteerd door Hotel Campanille en een geweldig dinerbuffet gehad. Mogen wij echt in een restaurant eten en ook van alles opscheppen? Natuurlijk, geniet er maar van!
Daarna naar Ulvenhout en toch nog zoveel energie om buiten lekker te hollen en te voetballen. s' Avonds met de ouders van gedachten gewisseld en toen hebben we toch wel erg veel verhalen gehoord, die normaal alleen via de media binnen komen.
Zondag 9 augustus
De twintig kinderen worden met hun ouders om 14.00 uur ontvangen bij de pony club in Prinsenbeek, waar de dames sieraden gaan maken en mannen en jongens leren vliegeren. Daarna is er om 17.30 een gezamenlijke maaltijd. Vliegeren is een nationale sport in Afghanistan (zie ook ‘De Vliegeraar’van Khaled Hosseini) en dat geldt ook voor de Molukken. Daarom heeft Keyserkinderen twee Molukse experts uit Breda, de gebroeders Ben en Piet Souhuwat bereid gevonden om een instructie en demonstratie te verzorgen. Dit nam een heel andere wending dan gedacht, men ging gelijk met elkaar aan de slag en iedereen leerde elkaar diverse technieken. Er werd ook een vlieger gemaakt om aan Burgemeester van der Velden aan te bieden, daarna gingen de vliegers de lucht in en zowel klein als groot mochten de vliegers vast houden. Ton heeft zijn koets ingespannen en alle kinderen en ouderen mogen een ritje door de omgeving maken. Er was een ouder bij die helemaal los kwam, hij had thuis ook paarden gehad en ze hielden altijd wedstrijden, ineens konden we door zijn ogen meekijken in een ver Afghanistan. De dames maakten heel mooie kettingen en armbandjes en deden ze ook gelijk aan! De mensen van de Pony club hadden een geweldige maaltijd bereid en iedereen zat te smullen.
afscheids had Afghaanse muziek meegebracht en verschillende herkende de melodie of vertelde uit welke streek dit kwam.
Maandag 10 augustus
We gaan naar Zeeland, naar Neeltje Jans. We willen laten zien waar we trots op zijn en sommige waren nooit verder geweest dan Brabant. Ze waren stom verbaasd dat Zeeland zo vlak was. Ondertussen in de bus wat verteld van de omgeving en ook de poort van Zierikzee aanschouwd. Aangekomen waren Joop en Els er ook al en zijn we gelijk gaan lunchen en daarna hadden we een gids die ons meenam naar het binnenste van de Neeltje Jans. Er was een tentoonstelling en het was heel interessant, maar voor sommige jongere kinderen duurde het wat lang. Ze waren er erg van onder de indruk dat er aan twee kanten water was. daarna zijn we naar buiten gegaan, het pretpark in. Ze hebben heerlijk gespeeld, de dolfijnen show gezien en sommigen van ons hebben de boottocht gemaakt. We hadden zoveel geluk, want de zon ging ook nog schijnen.
Iedereen weer verzamelen, dat kost even tijd want men kent geen afgesproken uur, tel daar gewoon een half uur bij en alles komt in orde! En dan op weg naar een Pannenkoeken restaurant in de buurt van Zundert. Ondertussen was het behoorlijk slecht weer geworden, maar dat kon de pret niet drukken. Toen we we weer thuis waren in Ulvenhout rende iedereen weer naar buiten of ging lekker binnen spelen. We hebben s'avonds ook vaak met de volwassenen gesproken en veel geleerd van hun cultuur en van wat men heeft meegemaakt. Ze zijn niet voor niets hier in Nederland. Het zijn warme, bijzondere gesprekken geweest met ons allemaal en er is vriendschap ontstaan.
Dinsdag 11 augustus
gaan we een dagje naar Breda. We mogen heerlijk sporten en zwemmen bij Sportcentrum de Pellikaan. Patrick Pellikaan heeft er zelfs voor gezorgd dat we les kregen, geweldig om al die kinderen te zien en ze werden zo leuk begeleidt door twee enthousiaste medewerkers.
Daarna met de bus naar Hotel Keyser om te lunchen, en Burgemeester van der Velden had even tijd vrij gemaakt om onze gasten welkom te heten in Breda. Hij heeft een heel mooie speech gehouden waarna onze gasten zeer ontroerd waren en zij het gevoel hadden, er bij te horen. De Burgemeester kreeg de zelfgemaakte vlieger aangeboden!
Frans Derks was ook aanwezig en deelde oranje klompen uit en alle kinderen kregen zakgeld. Hij had er ook voor gezorgd dat de kinderen truien kregen die door twee dames uit Dordrecht zelf gebreid waren. De kinderen waren er erg blij mee! Het is echt hartveroverend als je ziet waar we soms hulp vandaan krijgen, anders konden we dit niet realiseren.
Daarna zijn we een boottocht gaan maken over de singels, Marlies Dreessen had hiervoor gezorgd. Dank zij haar zijn er veel hun angst kwijt voor het water, eerst hadden we fijngeknepen armen van handen die ons heel goed vast hielden. Uiteindelijk was het allemaal niet zo eng! Ze hebben er zo van genoten!
Maar de pret was nog niet over, we mochten naar de film, daar had de Must See voor gezorgd. Geweldig, doodstil waren ze en genoten volop! We zijn gaan eten bij McDonalds, want dat wilden ze zo graag! Het is toch wel rund? Natuurlijk hadden de medewerkers van McDonalds ervoor gezorgd dat alles dik in orde was.
Naar huis na een zeer vermoeiende, maar o zo gezellige dag.
Woensdag 12 augustus
Vandaag gaan we op uitnodiging van Frans Derks van Human Support en de KNVB mee naar Zeist. Ze mogen daar komen spelen, en ze worden begeleid door Peter de Bont. Er zijn allerlei spelen bedacht waar je een hoop lol mee hebt en die gelijk aan de teamgeest werken. We hebben er een paar jongens bij die heel goed kunnen voetballen en die een uitdaging voorgeschoteld krijgen.
Het is zo leuk om naar te kijken! Toen ze een paar uur gespeeld hadden, kregen ze nog een lunch aangeboden en ieder een mooie bal.
Buiten hebben we ook nog gekeken naar de mooie bronzen beelden van onze ster voetballers.
Weer naar huis en toch weer spelen, wat een energie hebben die kinderen toch!
Donderdag 13 augustus
Wat een feest: naar de Efteling. Daar zijn ze allemaal dol op! Het maakt niet uit waar je vandaan komt en van hoever, dit is het toefje slagroom op de week.
Nadat we aangekomen zijn, hebben we de groepjes verdeeld. Sommigen wilden met hun gezin en andere gingen met ons mee. Samen met z'n allen in de Pirana, en proberen niet nat te worden. Dan in de bootjes van Fata Morgana, prachtig! Panda Droom daar wordt je ook stil van, iedereen zat te zwaaien en had het gevoel dat alles op ze af kwam. Met de kleintjes in Polka Marina en de groten in de Python, met z'n allen in de Pagode en als laatste het Sprookjesbos. Daar kwamen we niet meer uit, zelfs wij die er al zo vaak waren geweest, dus nu waren wij ook te laat bij de bus. Wat hebben ze een plezier gehad, al die blije gezichtjes.
S' Avonds hadden we nog wat gasten uitgenodigd om kennis te maken met de kinderen en hun ouders. We hebben de laatste avond gebarbecued en er was een trio die liedjes speelden.
Natuurlijk een afscheids woord gehouden en iedereen bedankt! Zo konden alle mensen met elkaar van gedachten wisselen en kennis maken met degene die wij inviteren mede dankzij uw hulp, omdat ze het echt verdienen om eens een week zonder zorgen en angsten vakantie te houden.
Vrijdag 14 augustus
Het is zo ver: de laatste dag! Ze gaan weer naar huis en wij hopen hen een stukje vertrouwen gegeven te hebben en weer te geloven in de toekomst. Al draag je maar een heel klein beetje bij, dan hopen wij dat als ze nog eens terug denken, er een warm gevoel aan over gehouden hebben waar ze kracht uit kunnen putten.
Ongekend, zo beleefd deze gezinnen en ook hun kinderen waren! Wat een lieve mensen, wat hebben ze genoten!
Wij vergeten niet de tranen van afscheid, afscheid van de gezinnen onderling en afscheid van de Keyserkinderen.
Puck Tulakhtine
namens het bestuur van Keyserkinderen
